700 Lat Inwałdu Zapraszamy WAS Na Jubileusz!

  • Inwałd
 
 
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
1

Nasza duma - Inwałd!

Świętuj razem z nami okrągłą rocznicę!

Historia Wioski

Pierwsze historyczne wzmianki o osadzie pochodzą z 1318 roku! Około 1747 roku Franciszek Czerny-Szwarzenberg ufundował utrzymany w stylu późnego baroku kościół. Budowę zakończono w 1750 r. Kościół słynie obrazem „Matki Bożej Inwałdzkiej z Dzieciątkiem”, któremu przypisywane są cuda!

Jubileusz 700-lecia

Rada Sołecka w Inwałdzie oraz Centrum Kultury i Wypoczynku w Andrychowie pragną zaprosić Państwa do wspólnego świętowania obchodów 700-lecia Inwałdu. Jubileuszowy rok 2018 zainauguruje 6 stycznia "Noworoczny koncert kolęd i pastorałek" w zabytkowym kościele Narodzenia Najświętszej Maryi Panny.

Współczesny Inwałd

Mieszkańcy Gminy Andrychów i niemal całego południa Polski znają niezwykłe, budowane z rozmachem parki rozrywki, parki tematyczne, kompleks hotelowo-restauracyjny i szereg prężnych lokalnych firm sprawiających, że Inwałd śmiało patrzy w przyszłość i jest dumny z teraźniejszości!

Wydarzenia Jubileuszowe

Rada Sołecka w Inwałdzie oraz Centrum Kultury i Wypoczynku w Andrychowie zapraszają do wspólnego świętowania obchodów 700-lecia Inwałdu!

  • Wydarzenia Jubileuszowe
 
 
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
1

Niezwykłe wydarzenie w Kościele Parafialnym
Noworoczny koncert kolęd i pastorałek "W inwałdzkiej ciszy"

Jubileuszowy rok 2018 z okazji 700-lecia wsi Inwałd uroczyście zainauguruje Noworoczny koncert kolęd i pastorałek "W inwałdzkiej ciszy"

Koncert odbędzie się 6 stycznia, godz. 19.00 | Kościół pw Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Inwałdzie. Muzyczną ucztę dla mieszkańców oraz gości zapewnią zespół symfoniczny, znani polscy soliści wielkiego formatu, tacy jak: Małgorzata Ostrowska, Hanna Banaszak, Kasia Kowalska, Daniel Olbrychski, Krzysztof Kiljański i Daniel Moszczyński oraz Ludowy Zespół Pieśni i Tańca Andrychów.

Podczas koncertu Zespół wraz z artystami wykona m.in. 3 kantyczki/modlitwy z 1846 r. ze skomponowaną specjalnie na tę okazję muzyką: „Witaj Jezu Kochany”, „O jakaż to nuta” oraz „Hej Pasterze, pasterze”. Równie szczególną częścią wydarzenia będzie muzyczno-poetyckie przedstawienie utworu Karola Wojtyły, który podkreśla i przywołuje walory krajobrazowe oraz tradycje tego terenu – Sonet I. List do przyjaciela, sonet opisuje m.in. miejscowe szlaki górskie i szczyt Madohory.

Organizatorzy:

  • Centrum Kultury i Wypoczynku w Andrychowie
  • Rada Sołecka w Inwałdzie
  • Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Inwałdzie

    Wstęp wolny*
    * Bezpłatne zaproszenia do odbioru w Kościele pw  Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Inwałdzie od 20 grudnia.


Noworoczny koncert kolęd i pastorałek "W inwałdzkiej ciszy"
Artyści i Twórcy

 

Hanna Banaszak

Piosenkarka jazzowa i estradowa. Swoją drogę artystyczną rozpoczęła pod koniec lat 70. Często podkreśla, że w pracy interesuje ją różnorodność i wiarygodność każdej kolejnej odsłony. Już na samym początku zainteresowali się nią współcześni poeci i kompozytorzy. Byli wśród nich: Jerzy Wasowski, Andrzej Trzaskowski, Jonasz Kofta, Jeremi Przybora, Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz itd... Nadal współpracuje z czołówką polskich twórców. Należą do nich: Jerzy Satanowski, Jan „Kanty” Pawluśkiewicz, Janusz Strobel, Zbigniew Preisner, Józef Baran i inni.
Swoją interpretacją uwspółcześnia poezję Jana Kochanowskiego. Wykonuje wiersze J. Brodskiego, W. Szymborskiej, J. Kaczmarskiego... Zmierzyła się wokalnie z muzyką Mozarta, Vivaldiego, Mangione, Metheny'ego, Davis'a, Gershwina, Ellingtona...Podróż zajmuje istotny fragment jej codzienności, ale jak mówi, najistotniejsza jest dla niej podróż w głąb siebie, poszukiwanie prawdy i sensu bytu. Od wielu lat interesuje się psychologią, cyt.: „... ciekawi mnie człowiek i jego możliwości metamorfozy”. Wokalistka brała udział w wielu koncertach. Poza licznymi występami w Polsce, prezentowała się w Japonii, Stanach Zjednoczonych, Belgii, Holandii, Niemczech, Portugalii, Wielkiej Brytanii, Rosji, Kanadzie, na Malcie. Hanna Banaszak w swym artystycznym dorobku, posiada liczne nagrody i wyróżnienia. Minister Kultury i Sztuki uhonorował ją medalem Gloria Artis. Jest posiadaczką statuetek: Victora, Kreatora, Bursztynowego Słowika, Prometeusza itd., a także laureatką kilku nagród festiwalowych. W 2013 roku od Polskiego Radia otrzymała prestiżową nagrodę za dotychczasowy dorobek – tzw. Honorowy Złoty Mikrofon. W roku 2014 wręczono jej nominację do tytułu „Mistrz Mowy Polskiej”. W tym samym roku Prezydent RP Bronisław Komorowski odznaczył ją Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Foto: Justyna Jaworska

Kasia Kowalska

Urodziła się 13 czerwca 1973 roku. Wychowywała w podwarszawskim Sulejówku, razem z dwoma starszymi od niej braćmi. Muzyka była z nią zawsze – już wtedy, gdy będąc małą dziewczynką wyśpiewała swą pierwszą nagrodę w konkursie piosenki zuchowej; wtedy, gdy zrywała się z zajęć by śpiewać w swych pierwszych, amatorskich jeszcze zespołach i wtedy, gdy po lekcjach zamykała się w pokoju i śpiewała na cały głos piosenki swoich ulubionych artystów.


Jako nastolatka, na znak buntu przeciw powszedniości życia w małym miasteczku, z głową ogoloną jak Sinead O'Connor, uciekła z domu na rockowy festiwal do Jarocina. Już wtedy muzyka była dla niej czymś niezwykłym, ogromnym źródłem emocji i siły. Dziś to ona, poprzez swą muzykę, daje innym ludziom wyjątkowe emocje i siłę, by zmierzyć się z codziennością. Ma na swoim koncie wiele płyt i prestiżowych nagród i choć od wydania pierwszej płyty minęło wiele czasu i wiele w jej życiu się wydarzyło, to pewne rzeczy pozostają niezmienne: jej niecodzienna wrażliwość na dźwięki, miłość do muzyki i pasja, z jaką ją wykonuje.
/źródło: www.kasiakowalska.pl/

Małgorzata Ostrowska

Określana jest „ikoną polskiego rocka lat 80’tych” i od lat należy  do najciekawszych postaci polskiego show-businessu.
Od 18 roku życia związana z Poznaniem - tutaj debiutowała w ramach Estrady Poznańskiej i pod Poznaniem mieszka do dziś.
Popularność zdobyła jako wokalistka zespołu LOMBARD,  z którym zagrała ponad tysiąc trzysta koncertów w Polsce i poza granicami kraju (w USA, RFN, ZSRR, Holandii, Czechosłowacji, Szwecji, dawnej Jugosławii, Iraku, na Węgrzech i we Włoszech), nagrała dziesięć płyt, z których trzy otrzymały status “Złotej Płyty”, a także wylansowała kilkanaście przebojów (takich jak m.in.: „Szklana pogoda”, „Droga Pani Telewizji”, „Taniec pingwina na szkle”, „Mister of America”, „Znowu radio”, „Mam dość” czy „Meluzyna”). Koncerty jazzowe na Festiwalu “Jazz Jamboree”, rola Królowej Aby w filmie „Podróże Pana Kleksa”, rola Marii Magdaleny w polskiej wersji rock-opery “Jezus Chrystus Superstar”, a później tytułowa rola w musicalu “Pocałunek Kobiety-Pająka” to kolejne etapy kariery, które uczyniły z niej niezwykle intrygującą, nieszablonową artystkę estradową.
W 1999 roku podczas Festiwalu w Sopocie otrzymała statuetkę „Bursztynowego Słowika” za całokształt działalności i w tym samym roku rozpoczęła karierę solową. Od tego czasu wydała pięć płyt, z których ostatnia zatytułowana „Gramy!” ukazała się jesienią 2012 roku. Kilka utworów z okresu kariery solowej trafiło na listy przebojów, m.in. „Lawa”, „Słowa jak węże do ucha”, „Szpilki” i „Po niebieskim niebie”.
Od 2007 roku Małgorzata Ostrowska posiada swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki w Opolu, a w 2013 roku podczas jubileuszowego 50 Festiwalu otrzymała tytuł „Ikony Festiwalu Opolskiego”.
Małgorzata Ostrowska cieszy się niesłabnącą popularnością i sympatią fanów, dużo koncertuje, a także często jest zapraszana do różnych programów telewizyjnych.
Największym atutem Małgorzaty Ostrowskiej są koncerty, podczas których pokazuje swoje ogromne możliwości wokalne i niezwykły temperament.

www.ostrowska.pl
http://www.facebook.com/ostrowska.malgorzata

Płyty solowe:
- „Małgorzata Ostrowska” (Inter Sonus 1993) – składanka niepublikowanych utworów z grupami Lombard, Zander, Dżem, Basspace, Acid Drinkers i Michałem Urbaniakiem
- „Alchemia” (Sony Music Polska 1999)
- „Przed świtem” (Sony Music Polska 2000)
- „Instynkt” (Sony Music Polska 2001)
- „Moja kolekcja” (Warner Music Poland 2007) – składanka przebojów i niepublikowanych nagrań z okresu kariery solowej
- „Słowa” (Warner Music Poland 2007)

 

 

Krzysztof Kiljański

To wokalista, który rozpoczął swoją karierę w pierwszej połowie lat 90-tych, ale prawdziwe sukcesy zaczął odnosić stosunkowo niedawno, w projektach o charakterze jazzowym. W czasach szkolnych, w latach 80. Krzysztof Kiljański był związany głównie z piosenką poetycką.
Współpraca z wieloma wybitnymi polskimi jazzmanami oraz duże doświadczenie zaowocowały laurami, zdobytymi między innymi na Międzynarodowych Spotkaniach Wokalistów Jazzowych w Zamościu, czy Old Jazz Meeting „Złota Tarka” w Iławie, oraz udziałem w wielu koncertach i festiwalach w kraju i w Europie. Pod koniec 2003 roku niezwykły głos i talent Krzysztofa Kiljańskiego odkryła dla siebie Kayah i tak doszło do podpisania kontraktu z wytwórnią Kayax, co zaowocowało pracą nad pierwszą autorską płytą Krzysztofa Kiljańskiego. Pierwszy utwór „Stay” został doceniony przez Polskie Jury Festiwalu Eurowizji 2003 i brał udział w finale polskich eliminacji do tego konkursu na antenie TVP1. Pierwszy singiel promujący płytę „In the Room” to piosenka „Prócz Ciebie, nic”, która jest urzekającym i nastrojowym utworem z gościnnym udziałem Kayah, który doskonale wpasowuje się w Świąteczną atmosferę i jesienno-zimową aurę za oknem.
Krzysztof Kiljański to wokalista o pięknej, niskiej, niespotykanej barwie głosu. Niezwykła muzykalność, wrażliwość, ciekawa osobowość i świetna prezencja to jego niezaprzeczalne atuty. Jego płyta „In the room” jest mieszanką nastrojowego popu, ballady, jazzu i bluesa.

Daniel „Wolny” Moszczyński

Absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. Jest wokalistą, autorem tekstów, producentem muzycznym, realizował się także jako prezenter radiowy audycji Jazzy Moods w Good Time Radio. Na swoim koncie ma wiele wydawnictw muzycznych w tym dwa autorskie albumy Wolny Band „Chwila Wolnego”, „Terminal” „Tree of Lie”. Komponował także dla Audiofeels, Kasi K8 Rościńskiej czy Kasi Wilk. Duża część publiczności kojarzy go także jako solistę Chóru Akademickiego UAM pod kierownictwem Jacka Sykulskiego. Na scenie pojawiał się też w roli aktora m. in. obok Stefana Friedmana czy Krystyny Sienkiewicz. Lubi eksperymentować także z brzmieniami elektronicznymi oraz z gitarowymi riffami w projekcie Omni Modo.

Foto: Piotr Grzybowski

Maciej Muraszko

Absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu. Ma w swoim dorobku współpracę z wieloma artystami, m.in. z Marylą Rodowicz, Zbigniewem Górnym, Ryszardem Rynkowskim, Mieczysławem Szcześniakiem, Maciejem Maleńczukiem, Zbigniewem Wodeckim, Rudi Schubertem, Piotrem Gąsowskim, Krzesimirem Dębskim, Kevinem Davisem oraz Nippim Noyą. Współpracował z Poznańską Orkiestra Rozrywkowa Polskiego Radia I Telewizji, Filharmonią Poznańska oraz Filharmonią Narodową.

Syn Janusza Muraszko – kompozytora, aranżera, pianisty, akompaniatora, szefa muzycznego Studenckiego Teatru Nurt w Poznaniu, kierownika artystycznego Zespołu Estradowego Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej Eskadra, który współpracował z Aliną Janowską, Marią Koterbską, Zbigniewem Kurtyczem, Emilem Karewiczem oraz Alicją Majewską.

Twórca muzyki do filmów dokumentalnych (m.in. „Wracając do Marka” – dokument o Marku Hłasce) i reklamowych (laureat nagrody TYTANA) oraz muzyki filmowej i teatralnej (m.in. „Pinokio”, „Król Ubu”, „Toksyny”) oraz współczesnej (m.in. Warszawska Jesień, Tryptyk „Wierchy” na siedemdziesięciu perkusistów, organy i chór wykonany w Poznaniu, Genewie i w Barcelonie). Za muzykę do filmu W. Saniewskiego „Bezmiar Sprawiedliwości” otrzymał nagrodę publiczności „Jańcio Wodnik” na XIV Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej „Prowincjonalia 2007”.
Założyciel wielu formacji muzycznych, m.in. Kwartetu A2 z Krzysztofem Majchrzakiem, zespołu Los Locos, fm mooraho oraz Psychodancing.
Producent muzyczny m.in. wszystkich płyt wydanych wspólnie przez Macieja Maleńczuka i zespół Psychodancing, a także płyty „Cudowny świat” dedykowanej polskiemu kardiochirurgowi Zbigniewowi Relidze, w nagraniu której udział wzięli wybitni polscy wykonawcy (m.in. Stanisława Celińska, Małgorzata Walewska, Zbigniew Kurtycz, Stanisław Sojka, Mietek Szcześniak) z towarzyszeniem Filharmonii Zabrzańskiej.

Pomysłodawca, producent i kompozytor albumów Stanisławy Celińskiej: „Atramentowa” (status podwójnej platyny), „Atramentowa - Suplement” (status platyny) oraz Świątecznie...(status złotej płyty). Wszystkie trzy płyty Stanisławy Celińskiej znalazły się w pierwszej pięćdziesiątce najlepiej sprzedających się płyt w roku 2016.

Współautor koncepcji płyty „Jarzynki i przyjaciele”, która została wydana w maju 2016 roku (napisał muzykę, współtworzył teksty, a także zrobił aranżacje utworów oraz uczestniczył w nagraniach jako multiinstrumentalista).

Producent solowej płyty Maryli Rodowicz „Ach świecie”.

Kompozytor suity z okazji 250 lat Andrychowa – „Andrychów, dzieje tkane nutami” oraz kierownik muzyczny widowiska estradowego z udziałem gwiazd polskiej estrady (Stanisława Celińska, Kasia Kowalska, Krzysztof Cugowski, Stachursky, Monika Kuszyńska, Stanisław Sojka).

Współproducent i współkompozytor płyty „Ida  – prosta historia”

Daniel Olbrychski

Aktor filmowy i teatralny, syn Franciszka Olbrychskiego i Klementyny Sołonowicz-Olbrychskiej. W 1963 ukończył Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W 1971 złożył aktorski egzamin eksternistyczny w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. W 2010 uzyskał dyplom magistra w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.
Dla kina odkrył go w 1963 Janusz Nasfeter, angażując do roli Korala w filmie „Ranny w lesie” według powieści Witolda Zalewskiego. Olbrychski był wówczas związany z Teatrem Młodzieżowym TVP pod opieką Andrzeja Konica i rozpoczynał studia w PWST w Warszawie.
W 1965 zagrał swoją pierwszą dużą rolę u Andrzeja Wajdy – Rafała Olbromskiego w Popiołach. Odtąd regularnie grywał w polskich filmach, pod kierunkiem takich reżyserów jak Andrzej Wajdy („Wszystko na sprzedaż”, „Polowanie na muchy”, „Krajobraz po bitwie”, „Brzezina”, „Piłat i inni”, „Wesele”, „Ziemia obiecana”, „Panny z Wilka”, „Miłość w Niemczech”, „Pan Tadeusz”), Kazimierz Kutz, Janusz Morgenstern, Julian Dziedzina, Krzysztof Zanussi, Jerzy Antczak, Jerzy Hoffman, Janusz Kijowski, Krzysztof Kieślowski i inni. Od 1970 zaczął też występować w produkcjach zagranicznych. Wśród wielu reżyserów, w których filmach pojawił się Daniel Olbrychski trzeba wymienić np. Volkera Schlöndorffa, Claude’a Leloucha czy Nikitę Michałkowa.
W 2010 zagrał rolę drugoplanową w filmie pt. „Salt” u boku Angeliny Jolie. Jesienią 2012 dołączył do aktorów grających w polskiej telenoweli „Klan”.

 

Teraźniejszość i Przyszłość...

Jak zmieniła się nasza miejscowość? Zobaczcie!

Lokalne atrakcje i firmy z których jesteśmy dumni!

Parki rozrywki, parki tematyczne, kompleksy hotelowo restauracyjne i szereg niezwykłych, lokalnych firm sprawia, że nasza miejscowość jest postrzegana jako jedna z najbardziej dynamicznych w regionie!

Inspiratorzy obchodów 700-lecia Inwałdu

 

Centrum Kultury i Wypoczynku w Andrychowie
Rada Sołecka w Inwałdzie
Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Inwałdzie

Teresa Białow
Janina Master
Bogdan Cinal
Grzegorz Chyla
Józef Dziedzic
Paweł Łysoń
Józef Ogorzały
Czesław Stuglik
Ignacy Stuglik
Zdzisław Stuglik
Fryderyk Walaszek

Wkrótce więcej informacji...

Wkrótce więcej informacji...

Maria Skrzypiec - kustosz Izby Regionalnej Towarzystwa Miłośników Andrychowa
Daria Rusin - historyczka, członkini Towarzystwa Miłośników Andrychowa
Michał Kołodziejczyk - Dyrektor Zespołu Szkół Samorządowych w Inwałdzie

MENU
Top

Z dziejów Inwałdu.

My, ludzie XXI wieku, żyjemy w bezustannym pośpiechu, otoczeni nowoczesną technologią oraz licznymi nowinkami technicznymi. Mimo to coraz częściej szukamy korzeni swoich rodzin, tworzymy drzewa genealogiczne. Pragniemy dowiedzieć się więcej o początkach miejsc, z którymi związaliśmy swoje życie, zamieszkanie, pracę. Chcemy znać przeszłość, aby lepiej zrozumieć teraźniejszość i z mniejszymi obawami wkraczać w przyszłość. Poznajmy zatem historię Inwałdu – naszej małej Ojczyzny. W dostępnych opracowaniach naukowych czy też popularnonaukowych możemy wyczytać, że Inwałd to duża i bardzo stara wieś, sięgająca swoimi początkami prawdopodobnie końca XIII w. Warto nadmienić, że obszar, na którym powstanie w XIII w. Inwałd, we wczesnym średniowieczu, był częścią pierwszego państwa samodzielnie wytworzonego przez Słowian (IX w. – państwo wielkomorawskie zwane też Wielkimi Morawami). W tym państwie akcję chrystianizacyjną w obrządku słowiańskim prowadzili przybyli z Bizancjum święci Cyryl i Metody. Opracowując tutaj również pierwszy alfabet słowiański, zwany głagolicą, stworzyli podstawy do rozwoju kultury słowiańskiej.

Na skutek najazdu Węgrów państwo to przestało istnieć w 906 r. Wówczas ziemie Polski południowej (Śląsk i Małopolska) znalazły się w graniach państwa czeskiego, by następnie zostać podbitymi przez Mieszka I w graniach rozrastającego się państwa Polan, nazywanego później Polską. W okresie rozbicia dzielnicowego, zapoczątkowanego statutem Bolesława Krzywoustego w 1138 r., obszar na którym powstanie Inwałd, znajdujący się dotychczas w graniach ziemi krakowskiej, należał kolejno do księstwa opolsko-raciborskiego, następnie księstwa oświęcimskiego i wreszcie zatorskiego, które powstało w 1445 r. Z nazwą odnoszącą się do dzisiejszego Inwałdu po raz pierwszy spotykamy się w 1317 r. Podaje ją w swojej książce pt. „Wadowice i okolice, przewodnik monograficzny, Wadowice 2001 r.” Julian Zinkow. Autor pisze: „Do 1317 r. wieś Hoyenewald należała do księcia oświęcimskiego Władysława, który nadał ją niejakiemu Schnokowi.” Analizując tę informację trzeba zwrócić uwagę na wątpliwość co do nazwy wsi Hoyenewald, identyfikowanej z Inwałdem.

Nie pojawia się ona już w następnych latach i odbiega od brzmienia nazw występujących w tym i późniejszym czasie, takich jak: Hellwand, Henwald, Huwalth, Inwald. W przypadku nazwy Hoyenewald – mogło to być miejsce, jakiś obszar lasu związany ze wsią lub w tej wsi, nazwany w dokumencie Hoyenewald – tłumacząc z języka niemieckiego – las Hoyena. W literaturze omawiany jest następnie dokument z 1318 roku. Przytacza go Bolesław Marczewski w książce pt. „ Powiat wadowicki pod względem geograficznym, statystycznym i historycznym, Kraków 1897 r.” Autor pisze: „ W archiwum kościoła inwałdzkiego przechowywał się w kopii dokument, dowodzący, że w roku 1318 zbudował tutaj świątynię drewnianą pod wezwaniem NNMP i szczupłym funduszem ją opatrzył dworzanin królewski Zacusius – Jakusz Ligięza. Pochodzący z Choczni badacz i znawca historii ziemi wadowickiej, doktor prawa Józef Putek (zm. 1974 r.) w swojej książce pt „O zbójnickich zamkach, heretyckich zborach i oświęcimskiej Jerozolimie” podważa autentyczność dokumentu, udowadniając, że jest to fałszerstwo Stanisława Morawskiego, który w drugiej połowie XVIII w. podrabiał dokumenty fundacyjne wielu kościołów i sprzedawał je proboszczom.

Nie ma jednak w przypadku Inwałdu całkowitej pewności braku autentyczności tego źródła. Kopia tego dokumentu zaginęła, o czym napisał w kronice parafialnej ks. Dionizy Gąsiorek. Zachował się natomiast dokument z 1326 r., Monnumenta Poloniae Vaticana, w którym po raz pierwszy wymieniono parafię Inwałd jako Hellwand-eclesia de Hellwand (z języka niemieckiego – Jasna Ściana) w wykazie opłat nazywanych świętopietrzem, przekazywanych corocznie przez każdą parafię katolicką na rzecz Stolicy Apostolskiej św. Piotra. Na rzecz świętopietrza w parafii Hellwand w 1326 r. tutejszy pleban Henricus zapłacił 1 skojec i 6 denarów. 1 skojec równa się 32 denarom. 38 denarów – była to wówczas wartość 1 barana (jak przeliczył to dr Gustaw Studnicki). Można wyprowadzić zatem wniosek, że skoro Inwałd figuruje w wykazach świętopietrza pod datą 1326 r., to parafia musiała powstać wcześniej, a tym bardziej sama wieś, dla której tę parafię zorganizowano. Tak więc dokument z 1318 r. mógł być autentyczny, a założenie wsi musiało nastąpić gdzieś pod koniec XIII w., bo przecież nie organizowano by kościoła w leśnym pustkowiu. Hellwand w tłumaczeniu z języka niemieckiego to Jasna Ściana. Jak to określenie ma się do nazwy wsi?

W Inwałdzie jest takie miejsce, które dość jednoznacznie łączy się z nazwą Hellwand. Jest to osobliwość geologiczna, urwisko, skalna ściana, jak mówiono u nas – grapa góry Wapienicy, wznoszącej się na wysokość 531 m n.p.m., tuż nad wsią, nad stacją kolejową wybudowaną w 1888 r. Wapienie tu zalegające stanowią tzw. „porwak tektoniczny”, czyli bloki skalne, oderwane od podłoża i przeniesione pod wpływem ruchów tektonicznych w inne miejsce. Są to białe wapienie jurajskie, a także margle senońskie okresu kredy. W późniejszych latach wybudowano tu Wapiennik. Owo urwisko, jaśniejące wówczas nad okolicą bogatymi pokładami białego wapienia, widoczne z daleka na tle ciemnej zieleni lasu, musiało od dawna przyciągać przybyszów, którzy w końcu tu się osiedlili, nazywając swoją osadę Hellwand – Jasna Ściana.

Zbliżona do dzisiejszej nazwa Inwald – w tłumaczeniu z języka niemieckiego – W Lesie – pojawia się dopiero w 1581 r., a obecne słowo Inwałd jest spolszczeniem tego zapisu. Porównując nazwę pierwotną Hellwand z ostatnią Inwald nasuwa się wniosek, że mogły one być w przeszłości zamiennie używane. Osadnicy mogli to miejsce nazywać Hellwand in Wald – Jasna Ściana w Lesie i dopiero z biegiem lat, język dążąc do uproszczeń, pozostał przy krótko brzmiącej nazwie – Inwald, spolszczonej na dzisiejszą nazwę Inwałd

  • Inwałdzianie, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Inwałdzianie, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
  • Kaplica Romerów przy kościele w Inwałdzie, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Kaplica Romerów przy kościele w Inwałdzie, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
  • Kaplica Romerów przy kościele w Inwałdzie - wnętrze, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Kaplica Romerów przy kościele w Inwałdzie - wnętrze, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
  • Kościół Narodzenia NMP w Inwałdzie, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Kościół Narodzenia NMP w Inwałdzie, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
  • Kościół Narodzenia NMP w Inwałdzie na tle Ostrego Wierchu, kon. XIX w., zbiory PAU
    Kościół Narodzenia NMP w Inwałdzie na tle Ostrego Wierchu, kon. XIX w., zbiory PAU
  • Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
  • Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
  • Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
  • Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
  • Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
  • Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)
    Pałac Romerów, kwiecień 1938 (NAC, Zespół Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji)